NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
KI-DOONG SONG
Hej.
Gdzie jesteś?
W domu.
Zapomniałeś o wycieczce z naczelnikiem?
Nie.
Ale mam coś innego do załatwienia.
Ważniejszego niż plany z naczelnikiem?
Coś nie tak?
- Śpię. - Słucham?
Zamierzam się wyspać. To moje plany.
Bawcie się dobrze, ja jestem zajęty. Pa.
PIKANTNE ŻEBERKA MISTRZA YOO
Dzień dobry.
PIKANTNE ŻEBERKA MISTRZA YOO SPECJALNOŚĆ: DUSZONE ŻEBERKA NA OSTRO
Proszę włączyć podgrzewacz. Smacznego.
Poproszę jedno gorące i jedno mrożone cappuccino.
Dobrze.
PROGNOZA POGODY
Boże.
Byłoby idealnie, gdyby padało.
NACZELNIK YONG-CHUL KIM
Czemu wybraliście Zakład Karny Bukbu?
Stacje telewizyjne powinny być obiektywne!
Czy Bukbu zresocjalizowało wszystkich więźniów w Korei Południowej?
Panie Yong. Teraz musicie przyjechać do nas.
Organizujemy konkurs piosenki.
Będzie gościnny występ.
Wywiad?
Dobrze, może być.
Daj spokój!
Nie o to chodzi. To po prostu oburzające.
Jakim wariatem trzeba być, żeby udzielić wywiadu bez zakrycia twarzy?
Tak. Więźniowie są dla mnie jak rodzina.
Czasem pijemy razem herbatkę,
pytam ich, czy dobrze spali i tak dalej.
Han-goo. Dobrze dzisiaj...
spałeś?
Oczywiście. To dzięki temu, że traktuje mnie pan jak syna.
Jest pan dla mnie tak dobry, że prawie nazwałem pana „tatą”.
Możesz mnie tak nazywać.
- Kiedy chcesz. - Tato?
Ojcze?
- Dziękuję. - Dziękuję.
Dziękuję, Han-goo.
Możesz wrócić do celi.
Dziękuję. Miłego dnia.
Han-goo chyba się zmienił.
Oczywiście. Przeszedł pełną resocjalizację.
- Umie pan grać, panie Jang? - Oczywiście.
- To zagrajmy. - Dobrze.
- Poruczniku Kwon. - Tak?
- Proszę przyprowadzić Han-goo. - Słucham?
Sprowadźcie tu z powrotem Han-goo! Ukradł pionki!
Nie mogłem się powstrzymać, widząc znak oznaczający „samochód”.
Przepraszam.
Następny piątek o 14.
Później ustalimy ilu.
Tak. Je-hyeok Kim.
Dobrze, załatwię ci z nim wywiad.
Tak, z pokazaniem twarzy. Wywiad na wyłączność. Dziesięć minut.
Zaufaj mi i przyjedź.
Do piątku.
Zwariował pan, kapitanie?
Zna pan jego temperament.
SKIEROWANIE NA BADANIA
Je-hyeok Kim poprosił o badanie lekarskie.
Wcześniej mówił, że dźgnięcie nie uszkodziło ramienia,
ale chyba się mylił.
No i?
Powiedz, że może iść, jeśli zgodzi się na wywiad.
Sukinsyn.
Nie chcę.
Tylko dziesięć minut.
Nie musisz być w tym.
Możesz wystąpić w białej koszulce, w czym tylko chcesz.
Jeśli się zgodzisz,
spełnię każde twoje życzenie.
Każde. Czego byś chciał? Ćwiczyć?
Dobrze. Chcesz więcej czasu na ćwiczenia?
Nie? To co? Prywatną celę?
Czemu ciągle jej nie ma?
Od razu przeniosę cię do prywatnej.
Zróbmy to, dobrze?
- Czy ktoś już to kiedyś zrobił? - Kto by...
Przepraszam.
My też.
SKIEROWANIE
Raczej cię nie puścimy.
Opinia lekarza więziennego to jedno,
ale potrzeba jeszcze zgody naczelnika.
Badanie niczego nie wykazało.
Po co ci dodatkowa konsultacja?
Od kilku dni czujesz się dobrze.
W wiadomościach mówili, że to lekkie zranienie.
Czemu robisz to właśnie teraz?
Niestety nie możesz opuścić więzienia, żeby pójść do lekarza.
Prawda?
Jeśli zmienisz zdanie, jesteśmy otwarci na propozycje.
Będziemy mogli to przemyśleć.
Jak miło.
OSZCZĘDZAJ WODĘ
Gorąca zaraz się skończy.
Co tak stoisz?
Umyj się.
To transmisja dla 50 tysięcy więźniów.
Nazywam się Min-joo Lee, a to audycja Borami.
Jak mija wam dzień?
Zima już prawie się skończyła.
Podobno na południu kwitną już śliwy.
Znacie znaczenie kwiatu śliwy?
To cierpliwość i zasady.
Nawet w takie chłodne zimowe dni jak ten
nie poddawajcie się. Siła...
Je-hyeok długo tam siedzi. Ciekawe, o co chodzi.
Z pięknego pączka wykluwa się...
Niedługo zamkną ambulatorium. Wtedy wróci.
Jakie zażalenie piszesz tym razem?
To list.
Wysyłasz go za granicę? Do kogo?
Pilnuj swojego nosa.
Zaadresowany do...
„So-ry”?
Doktorze Ko, chodzi o Aoi Solę?
To naruszenie prywatności.
Zostaw mnie albo poproszę o zmianę celi.
Ko, to twoja dziwka?
To twoja dziwka, nie?
- Co masz na myśli? - Przestań...
Śmieć.
Zasrany śmieć.
Ostrożniej dobieraj słowa.
„Dziwka”? Kto tak mówi? Ile ty masz lat?
Wyglądasz jak pieczona makrela.
Boi się. I to jak.
Co z niego za Polibuda?
Wszystkiego się boi. Co za tchórz.
Trzy sekundy.
- Do czego? - Do momentu, aż oberwie.
Nie uciekaj. Walcz.
Chodź, makrelo.
- No chodź... - Sukinsynu!
Co powiedziałeś, dupku?
Zwykle narkotyki przestają działać po tygodniu.
Czemu on dalej taki jest?
Tato, jesteś taki naiwny.
- Tato. - Dupku.
Ćpuny nie potrafią sobie poradzić
z zespołem abstynencyjnym.
- Naprawdę? - Oczywiście.
Nie czuję bólu.
Naprawdę? To będę cię bił, aż poczujesz.
- A masz! - Czuję.
Tak? Czujesz? Czujesz to?
Czujesz to, prawda, dupku? Poczuj to.
Wygląda na uszkodzenie nerwu.
Sprzęt, który tu mam, nie pomoże.
Upewnimy się po MRI, ale nie chcą go puścić.
Paraliż w więzieniu to kiepski pomysł.
Większość strażników nawet nie reaguje.
Dlaczego? Bo ci oszuści świetnie udają.
Są lepszymi aktorami niż Al Pacino.
On nie może czekać. Musi stąd wyjść na badania,
żebyśmy mogli ustalić, czy potrzebna jest operacja, czy leki.
Nie mówiłeś o tym nikomu poza dowództwem, prawda?
Oczywiście, że nie. Chodzi o jego karierę.
Nie paplam.
Wiedzą o tym tylko strażnicy odpowiedzialni za Skrzydło 2.
Ale oni muszą wiedzieć.
Jasne. Dzięki.
Wiele o tobie słyszałem, zanim się tutaj pojawiłeś.
Jesteś znanym fanem Je-hyeok Kima.
Musi być bardzo szczęśliwy.
Jego fan się o niego martwi.
Rozumiem to.
Moja żona oszalała na punkcie BTS
i nawet nie chce gotować. Szaleje za nimi.
Jeśli chodzi o żeńskie grupy, lubię Apink...
I może Girl’s Day?
Szpital Osung Opinia dra Jin-seong Kima o Je-hyeok Kimie
Szpital Osung? To nasz szpital partnerski.
Doktor Jin-seong Kim to lekarz Je-hyeok Kima.
- Jest sławny? - Bardzo.
Wypowiada się jak dupek,
ale mówi rzeczowo, więc...
- Kiedy wróciłeś? - Przed chwilą.
Przestraszyłeś mnie. Nie skradaj się tak.
Zadzwoniłem, trzasnąłem drzwiami i się przebrałem.
Nie słyszałeś mnie.
Czemu krzyczysz?
- Kiedy krzyczałem? - Teraz!
- Wybacz! - Cholera.
Coś się stało.
- Mnie? - Nie, Je-hyeokowi.
Nic się nie stało.
Kiedy będę mógł go odwiedzić?
Chcę zobaczyć, jak mu się żyje w więzieniu
i czy ma zdrową rękę.
Nie możemy marnować
jego cennego czasu odwiedzin na ciebie.
Naprawdę.
Nawet wielki Je-hyeok Kim ma tylko sześć widzeń w miesiącu.
Wolałabyś spędzić ten czas z rodziną lub dziewczyną
czy z jakimś facetem?
Ponoć Je-hyeok Kim zerwał z dziewczyną.
Kim ona jest?
Ji-ho Kim, studentka medycyny wschodniej.
Byli razem trochę ponad rok.
- Nie jest sławna? - To zwykła studentka.
Ji-ho Kim?
Prawdziwych fanów interesuje baseball,
a nie jego życie prywatne.
- Nie obchodzi nas... - Masz zdjęcie?
Z sezonu czy spoza sezonu? Z Instagrama czy z Facebooka?
- W stroju oficjalnym czy codziennym? - Obojętnie.
Wygląda znajomo.
Nie próbuj niczego z moją bratową.
Jedzenie!
Cicho, dupku. Wszyscy wiedzą, że czas na jedzenie.
- Rozdaj je. - Oczywiście.
Wujku, jedzenie.
O proszę, dzisiaj sos z czarnej fasoli.
Hej, 6667.
Masz gościa.
Mi-ok Kim do ciebie.
Cholera. Czemu zamykają tu takich dupków?
Daj mi to.
- Daj mi to. - Napiszę, że się zgadzasz.
Sukinsynu! Dawaj moje leki!
Daj mi pigułki nasenne!
Dajcie mi spać, skurwysyny!
- Puszczaj. - Hej, puść mnie.
Wystarczy.
Doigrałeś się.
Cholera. Co za dupek.
Je-hyeok Kim. Sun-ja Park plus jeden do ciebie.
- Gdzie on jest? - W łazience.
Zaraz wyjdzie.
Na pewno zgodzi się na widzenie, może pan tak zapisać.
Jesteś jego menadżerem? Nie wtrącaj się.
Proszę zaprzestać używania niegrzecznego języka.
A ja?
- Co z tobą? - Też mam dzisiaj gościa.
Nie jesteś z poziomu trzeciego?
Faktycznie, masz.
Dobra, przygotuj się.
Han-yang Yoo.
- Hej, gnojku! - Strażniku Paeng.
Proszę mówić uprzejmie.
Wystarczy tego. Zaczynasz mnie wkurzać.
Idź się umyć, doktorze. Kim wyszedł.
Krzyczał pan na mnie, to naruszenie moich praw.
Respektowanie
praw człowieka w więzieniu to podstawa resocjalizacji.
Naprawdę pracował w wielkiej korporacji?
Nie wiem. To wariat.
Han-yang Yoo. Odwiedziny. Ji-won Song, przyjmujesz?
Nie.
- Co? - Nie przyjmę.
Debil. Ile razy mam ci powtarzać?
Odbiło mu?
Odmawiasz widzenia?
To naprawdę debil.
Nie mów tak do mnie!
Też tak do mnie mówisz. Ja nie mogę?
Co, sukinsynu?
- Jedzenie! - Przestraszyłeś mnie.
Przepraszam, poruczniku. Nie zauważyłem pana.
Za kogo wy mnie macie?
Poruczniku Paeng! Proszę pana!
Poruczniku Paeng. Wariat próbował się zabić. Musi pan iść.
Czemu ja? Gdzie oddział patrolowy?
Szukają pana. Wariat też.
- Dlaczego? - Chce pana zabić.
Co za skur...
Co na kolację?
- Sos z czarnej fasoli! - Nie drzyj się, dupku.
Je-hyeok nie wrócił?
I co teraz?
Konkurs piosenki już wkrótce.
Zgodzi się na wywiad. Stawką jest jego kariera.
Musi czuć się tu jak w piekle.
Jesteś chory?
Je-hyeok, z twoją ręką wszystko w porządku, prawda?
Moja lewa ręka jest chyba sparaliżowana.
Czemu tak mówisz? Nie strasz mnie.
Nie jestem pewien, ale...
nie rusza się.
Muszę ją przebadać...
ale naczelnik mi nie pozwala.
Zajmę się tym.
Przedłożę naczelnikowi petycję.
Może jeszcze dzisiaj cię puszczą.
Tu nie czeka się długo na rozpatrzenie.
Kiedy złożyłem petycję dotyczącą kurczaka w naszym jedzeniu,
zajęli się tym od razu.
Zostaw to mnie.
Jedzmy.
Nagroda w konkursie piosenki jest dziwna.
Dlaczego? Jest idealna.
Czy wszyscy wiedzą o konkursie? Ogłosiliście go?
Po co go ogłaszać? Mamy chodzący megafon.
- Konkurs piosenki? - Tak.
Naczelnik stara się wyróżnić.
Naczelnik to sukinsyn.
Próbuje wszystkiego, żeby tylko się podlizać.
Powinieneś wziąć udział. Wyglądasz, jakbyś umiał śpiewać.
Nie mogę, wstydzę się.
Boję się śpiewać przed ludźmi.
Kiedy to będzie?
W następny piątek.
Weźmiesz udział?
Zwycięzca dostaje przepustkę.
- Przepustkę? - Przepustkę?
Ja zawsze
Nie wierzę.
A nie dostawali ich tylko wzorowi więźniowie?
Ubiegłoroczny zwycięzca dostał przepustkę.
Prawda, wujku?
Tak, faktycznie.
Na zimnym szkle
- Instynkt - Czerwona szminka
Instynktownie poczułem
Świrze, czemu nie chcesz widzenia? Czy to nie twoja dziewczyna?
Wydała mnie.
Nie jesteśmy razem.
Potrzebujesz takiej kobiety.
Jest dobra.
Doktorze Ko? To twoja dziewczyna?
No tak, jego suczka jest w innym kraju.
Byłeś menadżerem w wielkiej firmie, ale zachowujesz się jak my.
Też jesteś śmieciem.
Co za wulgarność.
Uważaj na to, jak mówisz.
Wulgarność?
Sam jesteś wulgarny, oszuście.
Hej, doktorku. Jesteś największym łobuzem w celi.
Ukradłeś dziesięć miliardów wonów. Czemu zachowujesz się jak wielkie panisko?
Dziesięć miliardów?
O rany. Ukradłeś tyle kasy?
Szacunek.
- Co? - Szacunek.
Jaki szacunek?
Hej, ten koleś to dupek. Zwykły śmieć.
Jakiś tam menadżer.
Jak cwanym trzeba być, żeby zdefraudować dziesięć miliardów?
Co za oszust. Zakała społeczeństwa.
Oszuści są źli. Źli.
Powinni dostawać dożywocie.
Na co się gapisz?
Na oszusta, dupku.
Sukinsynu!
Chcesz zginąć?
- Przestań. - Zabijesz go.
Puszczaj!
Skurwysynu!
Ty walnięty...
Zaraz cię...
- Drań! - Uspokój się.
Pan to umie pić, panie Ko.
Dzięki panu uniknęliśmy katastrofy.
Jak pan znalazł tę pomyłkę?
Jest pan niesamowity.
Nie jestem, to moja praca. Ale dziękuję za miłe słowa.
Dyrektorze, nasz zespół finansowy nie może bez niego funkcjonować.
Ciężko pracuje i jest dokładny.
Praca to jego życie.
Oczywiście. Proszę go dobrze uczyć, panie Do.
- Tak zrobię. - A dzisiaj
podoba mi się to, że umie pić!
- Panie Jang. - Tak?
Proszę przygotować więcej.
Szkoda, że pan Jang nie pije.
Lubię w nim wszystko prócz tego.
Dyrektorze, zmuszanie pracownika do picia alkoholu
to podstawa do pozwu.
Powinien pan uważać.
- Naprawdę? - Powinien pan przeprosić.
Jego koledzy ze studiów to teraz główni sędziowie.
Boże, przepraszam!
Szanowny absolwencie prawa Uniwersytetu Seulskiego.
Nie, to ja muszę bardziej szanować starszych absolwentów.
Nie powinienem był tego mówić.
Ci, którzy nie ukończyli Uniwersytetu Seulskiego, czują się wykluczeni.
Doktorze Ko, był pan dzisiaj świetny.
Naprawdę świetny. Naleję panu trochę.
Odrobinę. Do dna.
O rany.
Obudź się.
Wszystko w porządku? Wymiotował pan?
Za kogo pan mnie ma?
Dzwoniłem do żony.
Dyrektorze, poproszę więcej.
To naprawdę twarda sztuka.
Proszę bardzo. Podwójny.
Taxi!
- Tutaj. - Taxi, tutaj.
Proszę.
Proszę jechać do domu.
- Dobranoc. - Dobranoc.
- Dobrze. - Stop.
- Dobranoc. - Do widzenia.
Proszę jechać bezpiecznie.
- Mam na was oko. - Oczywiście.
Dam z siebie wszystko.
Jedźmy.
Dobranoc.
Panie Ko.
Był pan dzisiaj świetny.
Naprawdę umie pan pić.
Ale proszę zadbać o zdrowie.
Panie Jang, jedzie taksówka. Proszę wsiadać.
Zobaczyłem dziś pana w nowym świetle.
Podziwiam pana.
O co panu chodzi? Obaj jesteśmy zwykłymi pracownikami.
Nie. Początkowo patrzyłem na pana z góry, bo skończył pan małą uczelnię.
Zarówno dział prawny, jak i finansowy to absolwenci renomowanych szkół,
ale pobił nas pan na głowę.
Jestem pod wrażeniem.
Wiele się od pana nauczyłem, panie Ko.
Nie da się pobić kogoś, kto ciężej pracuje.
Do jutra.
Proszę przyjść jutro później. Trzeba czasem odpocząć.
Dziękuję za miłe słowa, dyrektorze.
Dla kogoś takiego jak ja...
Mam szczęście. Będę pracował jeszcze ciężej.
Przepraszam i dziękuję. Proszę wracać bezpiecznie. Do jutra.
Dziękuję.
DYREKTOR GYUNG-CHUN JI
Żal mi tego głupka Ko. Dałem mu coś do zrobienia, a on tak się cieszy.
Żal mi tego głupka Ko.
Dałem mu coś do zrobienia, a on tak się cieszy.
Dopiero wróciłeś?
- Obudziłem cię? - Mogłeś zadzwonić.
Przepraszam. Idź spać.
Kochanie.
Ja...
zgubiłem telefon.
Naprawdę?
Chyba za dużo dziś wypiłem.
Przepraszam.
Pożyczysz mi swój?
DYREKTOR GYUNG-CHUN JI
DODAJ NOWY KONTAKT
Sang-min Do...
SANG-MIN DO
Trzy...
Gotowe.
ZAPROŚ
ROZMOWA GRUPOWA
Czy wszyscy...
Czy wszyscy bezpiecznie wrócili do domu?
Przez nieuwagę zostawiłem telefon w taksówce.
Chyba już go nie odzyskam.
Piszę z telefonu żony.
Życzę dobrej nocy.
Jutro będę w biurze. Silny, zwarty i gotowy.
Dobrze się dziś bawiłem.
URZĄD SPRAW OBYWATELSKICH
Cześć, Joon-ho.
Ji-ho?
O rany, pamiętasz mnie?
Zostałeś strażnikiem więziennym? Super.
Ji-ho! Kiedy tak wyładniałaś?
Nie poznałbym cię na ulicy.
Ile to już minęło?
Zaraz, jesteś z Je-hyeokiem?
Tak? Nie wierzę...
Jak się zeszliście?
Zerwaliśmy. To tylko były.
Ale jak się zeszliście?
On zrobił pierwszy krok?
Idzie jego mama.
Ona nie wie, że się rozstaliśmy.
Dobrze.
Pięknie wyrosłeś.
Strażnik więzienny. Trudno zdobyć tę pracę.
Przepraszam, że nie odwiedzałem.
Nic się pani nie postarzała.
Jestem stara.
Mój syn cierpi w więzieniu. Moje życie to piekło.
Proszę się nie martwić.
Zaopiekuję się nim.
Zostało mu niecałe dziesięć miesięcy.
Jak Je-hyeok radzi sobie w więzieniu?
Widziałam się z nim, ale się niepokoję.
Martwi mnie to, że został ranny w areszcie.
Mówi, że nic mu nie jest, ale nie wierzę.
Wszystko w porządku, proszę się nie martwić.
Je-hee nie przyszła? Może mieć trzech gości.
Czeka na zewnątrz. Czuje się winna.
Nie powinna, ale taka już jest.
Boże.
Chodźmy. Odprowadzę was do bramy.
- Chcę się przywitać z Je-hee. - Dobrze.
Nie pamiętasz?
To Joon-ho.
Łaziłaś za nim w podstawówce.
Też mieszkał u Ji-ho.
Hej, Je-hee. Ranisz mnie.
Ja od razu cię poznałem.
Przychodziłaś na nasze mecze.
To prawda, pamiętam.
Zostałeś strażnikiem więziennym?
Tak.
To dobrze.
Opiekuj się moim bratem.
Nie martw się.
Co się stało? Je-hyeok dobrze sobie radzi. Nie martw się.
Poczuje się gorzej, jeśli się dowie, że jesteś w takim stanie.
Boże.
Je-hee.
Boli cię coś?
Jak tam stolarnia?
Jest dobrze. Nie martw się o mnie. Zadbaj o swoje zdrowie.
Skarbie.
Czy dostałem już w tym miesiącu pensję?
Premię też.
Cieszę się. Mówiłem, że dotrzymają obietnicy.
To w końcu wielka korporacja.
Wiedziałem, że zadbają o rodzinę pracownika.
Gdybyś potrzebowała pomocy,
zwróć się do pana Do.
On się tobą zaopiekuje. Dyrektor też.
Ona potrzebuje ojca.
Twoja jedyna córka.
Za tydzień ma operację.
Pyta o tatusia.
Nasza córeczka potrzebuje taty.
O to mam poprosić pana Do?
Przepraszam.
Wiem, że tobie jest ciężej.
Potrzebuje operacji?
Nie martw się, to nic takiego.
Wszczepiają jej implant, żeby nie nosiła aparatu słuchowego.
To teraz popularne.
Kiedy będzie operacja? Za tydzień?
Powiedzą nam, kiedy zwolni się miejsce.
- Pewnie za tydzień. - Dobrze.
Może uda mi się dostać specjalną przepustkę.
Nie ustalaj jeszcze ostatecznej daty.
Poczekaj tydzień, dobrze?
Tak, były chwile Pewnie o tym wiesz
Kiedy brałem więcej Niż mogłem udźwignąć
Ale przez to wszystko Kiedy czułem wątpliwości
Po prostu się ich pozbywałem
Doświadczyłem wszystkiego
- Nie dałem się złamać - Jest cholernie dobry.
Kto to?
Tato, on chyba wygra.
Prawda?
Kto to jest?
Nikt tu nie śpiewa po angielsku.
KONKURS PIOSENKI ZAKŁADU KARNEGO SEOBU
Możemy przyjąć zgłoszenia w przeddzień konkursu.
Mamy zespół. Będą mieli podobny poziom.
Je-hyeok na razie nie przyjdzie,
więc przestań patrzeć na drzwi.
Lepiej to podpisz.
Może nie chce iść do lekarza?
Oczywiście, że chce. To sportowiec.
Przyjdzie.
A jeśli nie? Co wtedy?
Jeśli nie zechce po dobroci, to go zmusimy.
Wujkowie, woda.
Wrzątek do zupek dostaniecie później.
- Proszę. - Dziękuję.
Kto zamówił książkę?
Ja.
Jaką? Nie możesz sprawdzić na liście i sobie wypożyczyć?
Nie ma jej na liście.
- Co to za książka? - Wstęp do harmoniki.
Żeby dobrze śpiewać,
trzeba rozumieć dźwięki, prawda?
Konkurs piosenki się zbliża. Proszę mi pomóc.
Nie mamy tej książki, doktorze Ko.
Dlatego proszę o jej zakup.
Zgodnie z prawem dotyczącym traktowania więźniów...
To potrwa miesiąc. W porządku? Jeśli chcesz, zamówię ją.
Dobrze.
Ale proszę dać mi dziesiątkę.
Dziesiątkę czego?
Przez moje ciemne okno
Wal się.
- Gitara. - Przez moje ciemne
I...
OBOWIĄZUJE JEDNA KOLEJKA
KONKURS PIOSENKI ZAKŁADU KARNEGO SEOBU
Chcę ci coś powiedzieć
Ale nie mam odwagi
- Hej! - Przestań!
- Przestań śpiewać! - Hej!
Przestań!
SKRZYDŁO 2 MONITORING
Nie musisz wstawać.
- Wszystko w porządku? - Tak.
Jakieś zgłoszenia ze Skrzydła 2?
Nie. Jest jakiś problem?
Żadnego.
Wiesz, że Je-hyeok Kim biega na posyłki?
Słucham?
Zamiast pracować w stolarni.
Nie wiedziałeś?
Czyje
Żartujesz? To same amerykańskie piosenki.
Chcę muzykę trot.
To musi być amerykańska piosenka, wujku.
Zeszłoroczny zwycięzca taką śpiewał.
Ja się poddaję. I tak nie potrzebuję przepustki.
Ja też.
Proszę, wujku doktorze.
- Dziękuję. - Nie ma za co.
Co zaśpiewasz?
Nie możesz się zdecydować. Codziennie zmienia piosenkę.
Przestań się w końcu mną interesować.
Nie.
Hej, nie słychać go dzisiaj.
Kogo?
Rywala wujka doktora.
Tego, który...
Na, na, na, po swojemu
Tego kolesia.
Ciekawe czemu.
Nie idziecie spać?
Czemu nie szykujecie się do spania?
Hej, Je-hyeok Kim.
Widzenie.
BIURO GŁÓWNEGO LEKARZA
Je-hyeok Kim jeszcze ma czas.
Wiem. Przez miesiąc miał wykonywać drobne zadania,
ale dzisiaj nagle go wezwano.
Z polecenia naczelnika.
Po prostu nie rozumiem.
Musi być jak najszybciej zbadany.
Czemu każą mu pracować w stolarni?
Boże...
KONKURS PIOSENKI ZAKŁADU KARNEGO SEOBU
Co do Je-hyeoka...
Jeśli dzisiaj nie przyjdzie, może zadzwonimy do dziennikarza?
Kapitanie Na.
Wywiad z Je-hyeokiem był nierealny od samego początku.
Posłuchaj, on ma to gdzieś. Jest całkowicie odprężony.
Myślę, że dzisiaj się podda.
Czemu? Cały czas się trzyma.
Kazałem mu wrócić do stolarni.
Zgodnie z rozkazem.
Może zmieni zdanie, jeśli zmienią mu się warunki.
Dobrze, uważajcie na palce.
Wyłączcie nieużywane narzędzia.
Zrobimy dziś 200 krzeseł, 100 biurek
i stoliki pod telewizory. Musimy je wysłać dzisiaj. Zrozumiano?
- Tak. - Tak.
Dobrze.
Boże, mamy tyle do zrobienia.
Wystarczy, że nie ma jednej osoby, a wszyscy muszą pracować ciężej.
Co na to poradzę? Odpowiedzialność zbiorowa.
Jeśli macie jakieś uwagi, zgłoście je do Je-hyeok Kima.
Trzymajcie się.
Dobrze. Kiedy skończymy poranną partię, zjemy lunch.
Je-hyeok na pewno coś zasponsoruje, jeśli ma sumienie.
Co jest nie tak z Yeomem? Myślałem, że jest w porządku.
Ma kiepskie poczucie humoru.
Skończyłem swoją robotę, mam chwilę.
Zjedzmy coś. Chodźmy na lunch.
Tam jest jedzenie, chodźmy.
Ruszać się.
NAJLEPSZA JAKOŚĆ
CZUWAĆ I DAWAĆ PRZYKŁAD
Daj mi to.
Co...
Potrzebujesz czegoś?
Tak?
Tak to się trzyma? Ciężko.
Nie mogę się przyzwyczaić.
Wyślizguje mi się z rąk.
Myślałeś, że uciekniesz ze stolarni na zawsze?
Wiesz...
Stąd nie ma ucieczki.
Nawet jeśli kogoś nie znosisz...
znowu się spotkacie.
Sukinsyny, wkurwiający idioci,
dupki, na widok których chce się rzygać.
Spotkasz ich.
Więc...
i ze mną musiałeś się zobaczyć.
Mam prośbę.
Co?
Mam...
prośbę.
Jaką?
Nie machaj tym w powietrzu. Po prostu mi przyłóż.
Co?
Będę tu stał.
Przyłóż mi.
Myślisz, że tego nie zrobię?
Wiem, że zrobisz, więc przywal mi.
W głowę. Mocno.
Żartujesz?
Proszę bardzo...
Dupku, w co ty pogrywasz?
ZACHOWAJ PORZĄDEK
PRAWDZIWA RESOCJALIZACJA
TLEN MEDYCZNY
SZPITAL OSUNG
RYZYKO UPADKU
Jeszcze nie mamy wyników rezonansu i tomografii.
Pacjent... Oddzwonię.
JE-HYEOK KIM
Hej.
Jestem adwokatem Je-hyeoka.
Pan dzwonił, tak? Ja...
Jest pan jego lekarzem?
Tak.
- Jego głowa? - Cholera.
- Tylko doktor Ko będzie śpiewał? - Tak, tylko ja.
Co z Je-hyeokiem?
Wspaniała współpraca.
Z Kimem wszystko dobrze?
Mocno oberwał?
Plotki szybko się roznoszą.
Słuchaj, nie umiera się od oberwania gwoździem w głowę.
Nie musicie udawać lojalnych. Idźcie spać.
Idźcie spać.
Co za dupek.
Co go to obchodzi, czy śpię?
Zawsze każe nam spać.
Żeby spać, musimy być śpiący, a nie jesteśmy.
Nie chce nam się spać!
Je-hyeok Kim naprawdę nie ma szczęścia. Jego życie jest do bani, jak moje.
Mam nadzieję,
że porządnie go zbadają w tym szpitalu.
Musi mieć tam jakieś znajomości.
Skurwysyny.
Jak mogli do tego dopuścić?
Co z jego głową, doktorze?
Wszystko w porządku.
A z ręką?
Jest źle.
To znaczy...
wyjdzie z tego.
To możliwe dzięki fizjoterapii.
Je-hyeok Kim ciężko pracuje
i jest ogromnym pasjonatem baseballu.
Wyzdrowieje po dwóch, trzech latach rehabilitacji.
- A operacja? - Nie ma takiej możliwości.
To za trudne.
Już miał operację ramienia,
więc otwieranie go znowu jest zbyt niebezpieczne.
Gdyby nie był miotaczem,
zalecałbym operację, żeby mógł ruszać ręką już teraz...
ale on musi rzucać piłką, więc to niemożliwe.
Rehabilitacja potrwa aż trzy lata?
Nie wiem, trudno to ocenić.
Je-hyeok to uosobienie ciężkiej pracy i cierpliwości.
Jeśli będzie dużo ćwiczył, a klub go wesprze,
może uda się skrócić ten czas.
Dobrze, że ma w więzieniu przyjaciela. Jeśli nie zaniedba tam treningów
i porządnie weźmie się za nie po wyjściu...
Mam dla ciebie smakołyki.
Podobno lubisz tteok-bokki, cappuccino i lody.
Kto tak powiedział?
Joon-dol.
Mogłeś przynieść kurczaka i soju.
I tak byś tego nie tknął.
Gdybym był tak dobry dla dziewczyny, nie rzuciłaby mnie.
Rzuciła cię?
Chyba to zrobi.
Zacznij od lodów, bo się roztopią.
Możesz jeść pikantne rzeczy?
Nie wygląda na ostre, ale...
Wiesz, jak ciężko było zdobyć cappuccino?
Nie możesz pić czegoś innego?
Czemu nie jesz?
To takie miłe.
To nic specjalnego...
Te rzeczy...
Dawno...
nie czułem się jak człowiek.
To takie miłe.
Zostało ci mniej niż dziesięć miesięcy. Jeśli będę musiał, przekupię naczelnika.
Załatwię ci więcej czasu na ćwiczenia.
Pomogę ci wrócić...
do pełnej sprawności.
Od jutra zaczynasz rehabilitację.
Przepyszne.
Co z tobą nie tak?
„Nie, o nie.
O nie, tylko nie ja.
Jeśli nie on”.
Na Boga... Nawet nie sypia.
Wujku doktorze, chcesz spotkać się z kochanką na zewnątrz czy co?
Wybacz, prawie skończyłem. Jeszcze moment.
Muszę siku.
Przepraszam.
Wybacz.
„To, co musiałem zrobić i co zrobiłem.
To, co musiałem zrobić i co zrobiłem.
A teraz...”
Nie mogę spać.
Na pewno nie bardziej niż ja.
O czym myślisz?
Myślisz o Ji-ho?
Rozstaliśmy się.
No właśnie, myślisz o niej?
Tak.
Co cię skłoniło, żeby się z nią umówić?
Ty to zaproponowałeś?
Wyszło to od ciebie?
Odpowiedz mi.
Zaniemówiłeś?
Nie.
Ji-ho powiedziała...
że pierwsza chciała się umówić.
Czyli już wcześniej ci się podobała.
Od kiedy?
Nie wiem.
Nieważne.
Spytam Ji-ho.
Wyłączam światło.
Dobrze.
Idź spać. Rano czekają cię kolejne badania.
Dobranoc.
Je-hyeok.
To kiedy zaczęliście być razem?
Jak skończyła szkołę, prawda? Inaczej to byłoby przestępstwo.
Dobranoc, sukinsynu.
Dobranoc, przyjacielu.
Czuję się taka upokorzona. Nie wytrzymam.
Nie chciał kupić ze mną takich samych pierścionków,
ale zaraz po rozstaniu kupił sobie takie same koszulki z jakąś dziwką.
Jestem taka wkurzona!
Ji-ho, nie mów tak.
- Jest od ciebie starsza. - Je-hyeok!
- Jesteś po jej stronie? - Nie zwariowałem.
Co robisz w weekend? Przyniosę coś dobrego.
Nie masz meczu w weekend?
Myślałam, że masz obstawiony cały tydzień.
Faktycznie. Zobaczymy się w poniedziałek.
Ty durniu!
Pomyliłem się.
Kolacja w poniedziałek?
A może chcesz iść do kina?
Tak.
Dziewczyna?
Tak.
- Smacznego. - Dziękuję.
Proszę.
Je-hyeok Kim?
Tak, to ja.
Poprosimy o rachunek.
- Jesteście razem? - Słucham?
Przyjaźnimy się.
Przepraszam.
Film był świetny, w moim guście.
Poczekaj, pójdę po samochód.
Nie podobał ci się?
Podobał. Nie widziałem lepszego.
Był świetny.
To skąd ta mina?
Boże.
Co zrobiłem?
Idź po samochód.
Smacznego.
DUSZONE ŻEBERKA NA OSTRO
Dlaczego się rozstaliście?
Nie panował nad gniewem. Spóźniłam się pięć minut,
a on tak się wkurzył, że zaczął wrzeszczeć.
Co za pech.
Powinnaś zrobić sobie przerwę.
Chciałabym...
ale ciągle mnie podrywają.
To prawda, ale się śmieję.
Chyba zwariowałam od umawiania się z tyloma dupkami.
Na koszt firmy. Dziękuję, że tak często tu przychodzicie.
Dziękujemy.
Czy mogłabym dostać autograf?
Oczywiście.
Twoje dziewczyna zawsze je pikantne, a ty łagodne.
Nie jesteśmy razem.
Nie?
Przepraszam.
Dla Mistrza Yoo
To pani syn?
Przystojny.
Prawda?
To nasz jedyny syn. Studiuje w Japonii.
Świetny facet.
Masz chłopaka?
Jeśli mogę zapytać.
Ja? Dlaczego?
Umówicie mnie z nim?
- Dziękuję. - Nie mam!
Nie mam chłopaka!
Studiuję, ale mogę zrezygnować.
Pana syn jest w moim typie!
To miłość od pierwszego wejrzenia. Wrócę tu!
- Wracaj często! - Przestań.
- Przesadziłem? - Tak.
Dupek był uzależniony od Instagrama.
Jego ojciec miał w zeszłym tygodniu operację mózgu.
Zrobił mu zdjęcie, kiedy ten był pod narkozą,
i wrzucił z podpisem: „Najsmutniejszy dzień”.
Sześć miliardów ludzi na świecie wie, że byliśmy razem.
Jakaś dziewczyna z Abu Zabi
napisała mu, że uroczo wygląda, kiedy się przewraca.
To idiota. Dobrze, że się rozstaliśmy.
Czekaj.
Już, chodźmy.
Co za dupek.
Palant.
- Idę. - Na razie.
Halo? Hej, Min-shik?
Czego chcesz o tej porze?
Mówiłam ci, że się rozstaliśmy!
Tak, naprawdę.
A co cię to obchodzi?
Hej.
To koniec?
Dość randek na jakiś czas.
Skupię się na nauce. Nie będę już zbierać śmieci.
- Chcesz iść na obiad? Ja stawiam. - Dobrze, weźmy coś pikantnego.
Pada?
Tak. A co?
Hej, Je-hyeok.
Dobrze, jasne.
Wybacz. Je-hyeok ma czas, bo pada.
- Co? - Odwołali mecz z powodu deszczu.
Idiotka. Nie rozumiesz?
Oczywiście, że nie może randkować. Bo ma już chłopaka.
„Idiotka. Nie rozumiesz?”
Co za ulewa.
- Ale się rozpadało, co? - Tak.
Jadłaś już?
Zjedzmy później.
JE-HYEOK KIM
Chodźmy.
Nie mogę.
Co mam powiedzieć panu Yong?
Obiecaliśmy mu wywiad i kazaliśmy przyjść.
Pozbędzie się nas, kiedy odkryje kłamstwo. Nie mogę iść.
Napraw to. Weźmiesz za to odpowiedzialność.
- Żartujesz? - Co?
Niebiosa nam pomogły.
KONKURS PIOSENKI ZAKŁADU KARNEGO SEOBU
Następny będzie Zamaskowany Piosenkarz z Seobu.
Czarna Maska.
KONKURS PIOSENKI ZAKŁADU KARNEGO SEOBU
Ciekawy kostium. Czy to parodia Zamaskowanego króla piosenki?
Nie!
W tym obrabowałem bank!
- Co zaśpiewasz? - Piosenkę Jong-kook Kima...
„Give me”!
Co za pech.
Konkurs piosenki się rozkręca.
Zaczął się jakiś czas temu. Gdzie naczelnik?
Właśnie.
Nabrałeś mnie.
Nie. Zgodził się,
ale wczoraj miał wypadek. Dość poważna sprawa.
Też się zmartwiliśmy.
Jak mógłby udzielić wywiadu z gwoździem w czaszce?
Napisałbyś artykuł z gwoździem w czaszce?
Jeśli mi nie wierzysz, zadzwoń do szpitala.
To prawda. Uwierz mi.
Też się denerwujemy.
- Napiszę o tym. - O czym?
Że Je-hyeok Kim zranił się w głowę. Opiszę to.
Panie Yong!
Nie może pan.
Błagam. Jak to o nas świadczy?
Znamy się długo. Proszę.
To co mam zrobić?
Muszę coś napisać.
Przepraszam, ale nie mam wyjścia.
Zapewne zostaniesz pozwany.
Agencja Je-hyeok Kima na to nie pozwoli.
Ma sławnego adwokata.
Powinieneś wiedzieć, jak ludzie reagują na łamanie praw obywatelskich.
Jeśli bez zgody opiszesz czyjeś prywatne życie,
będziesz ciągany po sądach.
Boże...
Kapitan Na jest sprytny.
Jest pan okropny, kapitanie.
- A co powiecie na to? - Na co?
Może przeprowadzimy wywiad z menadżerem z korporacji.
Inni więźniowie i tak nas nie słuchają.
Lepiej wybrać łatwy cel
i przeprowadzić wywiad bez zakrywania twarzy, prawda?
Niektórzy tu naprawdę mają gadane.
To wszystko
Nieważne, jak daleko zajdę
Kocham tylko ciebie
To wszystko
Liczysz się tylko ty
Nieźle.
- Publiczność szaleje. - To prawda.
- Ty tam. Chodź tu. - Ja?
Tak. Chodź.
- Chyba brakuje ci tchu. - Tak.
Czym się tak cieszysz? Wyglądacie jak rodzina.
- To mój ojciec. - Co?
Tato, dawno się nie widzieliśmy.
Pogoda na zewnątrz jest koszmarna.
Jest tak gorąco...
Twoja kolej, tak? Powodzenia.
Dzięki.
Wyglądasz, jakbyś umiał śpiewać.
Nie umiem.
Mam tremę.
To po co się zgłosiłeś? Jesteś taki skromny.
Co zaśpiewasz?
„My Way”.
- To stara amerykańska piosenka. - To doktor?
Chyba każdy ma trochę talentu.
To oczywiste, głupku.
- Naprawdę? - Chcesz zginąć?
Nie. Kto by chciał?
- Ty idioto. - Przestańcie. Szykuj ręce do oklasków.
Dupek.
Nie mogę się doczekać, aż go usłyszymy. Proszę o brawa.
KONKURS PIOSENKI ZAKŁADU KARNEGO SEOBU
Coraz bliżej koniec
Czeka mnie
Ostatni krok
Przyjacielu, powiem to wprost
Przedstawię swoją sprawę
Której jestem pewien
Żyłem
Pełnią życia
Podróżowałem
Wszystkimi drogami
A przede wszystkim
Zrobiłem to po swojemu
Tak, były chwile
Pewnie o tym wiesz
Kiedy brałem więcej Niż mogłem udźwignąć
Ale przez to wszystko Kiedy czułem wątpliwości
Po prostu się
Ich pozbywałem
Doświadczyłem wszystkiego
Nie dałem się złamać
I zrobiłem to po swojemu
SO-RA KO CZUCIOWO-NERWOWA UTRATA SŁUCHU
So-ra, tatuś wysłał kolejny list.
A kiedy przyjedzie? Nie chcę listów, chcę jego.
Za dwa dni.
To długo trwa, bo musi przylecieć z USA.
Ale tak za tobą tęsknił, że wysłał kolejny list.
Zobaczmy.
„Do mojej córki So-ry, którą kocham.
Jestem w bardzo znanym miejscu.
To Miasto Aniołów, Los Angeles.
Teraz jest tutaj godzina 20. Ty pewnie już śpisz.
Słuchasz mamy, prawda, So-ra?
Podoba ci się lalka-pingwin, którą ci wysłałem?
Szybko skończę pracę i...”
I zrobiłem to
Po swojemu
Tak
Po swojemu
Podczas obrad jury wystąpi gościnnie pewien wykonawca.
- Jesteście ciekawi? - Co? Wykonawca?
- Zaprosili kogoś? - Zróbcie hałas!
Mało kto chce śpiewać w więzieniu.
Skąd kogoś wziąłeś?
To musiało być trudne.
To moja siostra, musi słuchać brata.
Królowa trota, Yong-im Kim.
Ciepło ją przywitajmy.
- Wspaniale. - Wspaniale.
Cześć, jestem nadzieją świata trota, Yong-im Kim.
Nie...
Co ona zaśpiewa?
Jak to co? Swój największy przebój.
Zwiąż go
Porządnie go zwiąż
Żeby moja miłość nie uciekła
Zwiąż go
Zwiąż go liną miłości
Żeby moja miłość nie uciekła
Wezwij oddział patrolowy.
Jeśli będą dzisiaj zamieszki, dajmy im naczelnika i uciekajmy.
Boże.
Czas na ogłoszenie wyników
Konkursu Piosenki Zakładu Karnego Seobu.
Najpierw nagroda publiczności.
Otrzymuje ją Myung-hwan Cho, który zaśpiewał „I want to cry”.
Prawdę mówiąc,
chcę dać pierwszą nagrodę temu, który śpiewał „My Way”.
Ale śpiewał koszmarnie.
Wiem.
Dobrze jest być szczerym,
ale to konkurs piosenki.
Wybierzmy go.
To nie jest przesłuchanie do chóru. Jego historia was poruszyła.
Czy nie o to w tym chodzi?
Jak sądzisz, naczelniku?
Ja... zgadzam się.
Dajmy mu nagrodę.
PIERWSZE MIEJSCE
Gratulacje.
Dziękuję. Bardzo dziękuję.
Czy mogę wybrać dzień swojej przepustki?
Słucham?
Zwycięzca konkursu dostaje przepustkę.
Słyszałem, że zeszłoroczny zwycięzca dostał.
- Prawda? - Myślisz, że to hotel?
Nie możesz tak po prostu wyjść.
Zeszłoroczny zwycięzca wyszedł, bo tamtego ranka umarł jego ojciec.
Doktor Ko, prawda?
Czas na krótki wywiad.
Słucham?
Jaki wywiad?
- Nic o tym nie wiedziałem. - Już wiesz.
Dla telewizji. Powiesz parę słów o swoim życiu w więzieniu.
Wydajesz się wykształcony.
Czas na wywiad.
Nie chcę. Dlaczego miałbym to zrobić?
Nie chcę się chwalić pobytem w więzieniu.
Jak chcesz, możesz to zdjąć. Tyle możemy dla ciebie zrobić.
Co?
Jakim prawem każecie mi to zrobić? Odmawiam udzielenia wywiadu.
Zgłoszę też oficjalną skargę dotyczącą dzisiejszych wydarzeń.
Powiem, że mi groziliście.
Dopiero zaczniemy.
Możesz nas pozwać albo składać zażalenia.
Ale wiesz, że za miesiąc jest komisja rewizyjna?
Posłuchaj. Zbierają się już w przyszłym miesiącu.
Jesteś więźniem poziomu trzeciego. Chcesz odsiedzieć cały wyrok?
Wygląda na to, że nie zależy ci na zwolnieniu warunkowym.
To tylko krótki wywiad.
Nie jesteś sławny.
Kilka minut. Powiesz: „Nie jest tu tak źle.
Przestrzegajcie prawa”.
Tylko tyle.
Naczelnik napisze ci dobrą opinię.
Więźniu 9175.
Udzielisz wywiadu?
Czy odmawiasz?
W porządku.
Wygrał dzisiaj konkurs piosenki.
To dobrze wygląda, prawda?
Ale mój wywiad będzie dłuższy?
Byłeś zbyt nudny.
- Może jeszcze raz? - Nie mam czasu.
Czemu to tyle trwa? Czekam już dosyć długo.
Chodź już!
Naczelniku.
Nie możesz mnie tak zaskakiwać.
Niespodzianka.
Jestem gotowy.
Dokąd idziecie?
Naczelnik znalazł innego.
Zabieram go do biura na wywiad.
Naczelnik zwariował?
Udzielę wywiadu.
Co?
To i tak
miał być mój wywiad.
Zrobię to. Wracaj do celi.
Hej.
Ale mam prośbę.
Poproszę...
o papierosa.
Na początku wszystko było trudne i nieprzyjemne,
ale już się przyzwyczaiłem.
Naczelnik mi pomaga.
Czuję się świetnie.
Co ci się stało w głowę?
To? Potknąłem się i upadłem.
To nic wielkiego.
Ćwiczysz?
Nie. W tym momencie nie mogę.
Zostało ci niecałe dziesięć miesięcy.
Może za wcześnie na to pytanie,
ale co planujesz po wyjściu?
Spróbujesz znowu dołączyć do Major League czy wrócisz do Nexen?
Zrezygnuję z baseballu.
Prasa ma rację.
Mam kontuzję ramienia. Jest dużo poważniejsza, niż sądziliśmy.
Nie mogę być operowany...
a prawdopodobieństwo wyzdrowienia jest niskie.
Długo o tym myślałem.
W moim stanie...
nie mogę już grać w baseball.
Zakończyłem swoją karierę.
Dziękuję wszystkim, którzy mnie wspierali.
Dziękuję.
Że co niby robisz?
RESOCJALIZACJA
Rzucam baseball.
Kończę z tym.
Co ty wygadujesz?
Lekarz powiedział, że wyzdrowiejesz.
Że potrzebujesz kilku lat rehabilitacji.
Zwariowałeś?
Normalnie tyle nie mówi.
Teraz mówił tyle, bo kłamał.
Klub miał na ciebie poczekać.
Powiedzieli, że poczekają, aż wyzdrowiejesz, i że będą cię wspierać.
Dlaczego chcesz zrezygnować? Poddajesz się?
Wyjdę na chwilę. Idź do środka.
- Zostawiasz mnie samego? - Tak.
Nie uciekaj i poczekaj.
Myślę, że to koniec jego kariery.
Jest jeszcze młody, rehabilitacja nie pomoże?
Nawet jeśli zajmie trzy lata, będzie dopiero koło trzydziestki.
To minimum trzy lata i musiałby ćwiczyć cały czas.
Najprawdopodobniej potrwa to dłużej.
O nie. Nie wiem, co teraz.
A co innego? Przejdzie na emeryturę i zostanie trenerem.
Je-hyeok Kim to uosobienie ciężkiej pracy i cierpliwości.
Nie może spróbować?
Byłoby świetnie.
To prawda. On da z siebie wszystko.
Powinieneś chociaż spróbować. Jeśli dasz z siebie...
Joon-ho.
Nie chcę już się starać.
Mam tego dość.
Nie chcę dawać z siebie wszystkiego.
Uosobienie ciężkiej pracy i cierpliwości.
To zbyt męczące. Nie chcę już.
Myślę,
że bez baseballu mogę mieć dobre życie.
Proszę, wyświadcz mi przysługę.
Co to?
Mój testament. Przeczytaj później.
Hej, ty...
Przepraszam. Kapitan Na kazał się pospieszyć.
Dobrze.
Co robisz? Chodźmy.
Dobranoc.
Przyszło jedzenie, więc położyłem je na biurku.
Dobrze. Hej.
Z doktorem Ko w porządku?
Tak. Jest nadspodziewanie spokojny,
ale nie wiedzieliśmy, że wśród więźniów
krążyła plotka, że zwycięzca dostanie przepustkę.
Trzeba być głupim, żeby w to uwierzyć.
Słyszałem też, że doktor Ko
wziął na siebie winę za przestępstwa firmy.
To podejrzane, prawda?
Zwykły menadżer defraudujący dziesięć miliardów.
Ciągle mówi o pozwach i składa zażalenia.
Udaje mądrego, ale jest idiotą.
Nie wracasz? Będziesz gadać całą noc?
Dobranoc.
PIEKARNIA
Częstujcie się.
Ja nie jem.
To nagroda za pierwsze miejsce?
Tak.
Kiedy masz przepustkę?
Nigdy.
Dostałem tylko ciastka.
Podobno są tu wszystkie wypieki z piekarni.
Miałem szczęście.
Co za dupki. To nie jest warte nawet 50 tysięcy wonów.
Co, do cholery?
Tak teraz wyglądają wypieki?
Bez nadzienia.
To pewnie kosztowało grosze.
Polibuda, zrobiłeś alkohol?
Przynieś.
Jedzmy i pijmy całą noc.
Wiem, że nie pijesz, Kim, ale weź chociaż sok.
Napiję się.
Jestem w tym dobry.
Czas na kolejnego.
Chyba jeszcze pożyjemy.
Dobrze, że to Paeng.
Porucznik Song by nam nie darował.
Nic nam nie będzie?
Nie. Paeng jest w porządku. Napij się jeszcze, doktorze.
Myślałem, że się wkurzy.
Ja też,
ale się myliłem.
Skąd wiedziałeś?
Przypadek.
Wiesz, że Je-hyeok Kim biega na posyłki? Zamiast pracować w stolarni.
Nie wiedziałeś?
Wiedziałem. Jak mógłbym nie wiedzieć? To jeden z moich więźniów.
Wyślij go jutro z powrotem do stolarni.
- Słucham? - Twierdzi, że ma kontuzję,
ale skąd mamy wiedzieć, czy mówi prawdę?
Słyszałem, że jest tam uczciwy szef.
Sprawiedliwie podzieli pracę.
Miłego dnia.
Hej, kapitanie.
To przesada.
Jak można zmuszać do pracy kogoś, kto nie rusza ręką?
Dlaczego ignorujesz decyzje lekarza?
Postępuj zgodnie z zasadami!
Jakimi zasadami?
Poruczniku Paeng.
Jak śmiesz krzyczeć na swojego przełożonego, dupku?
Jestem nad tobą.
Twoje życie jest w moich rękach.
Ogarnij się.
Czy wyglądam, jakbym prosił o przysługę?
Po prostu to zrób.
Kiedy wydaję rozkaz,
masz mnie po prostu słuchać.
Jasne? Rozumiesz?
Czemu jeszcze nie śpicie?
Zbierajcie się.
Hej, Je-hyeok Kim.
Widzenie.
Szybciej, dobrze?
Wychodzę teraz?
- Tak, szybko. - Poruczniku Paeng.
Co z konsekwencjami?
Poradzę sobie z nimi. Ty musisz się leczyć.
Góra chce wysłać cię jutro do stolarni.
Jeśli zostaniesz, od jutra będziesz tam pracował.
Nie wiadomo, kiedy ktoś obejrzy twoją rękę.
Po prostu idź.
Wylecz rękę.
Jesteś miotaczem. Twoja ręka to twoje życie.
Każdy dzień zwłoki...
Dlaczego się śmiejesz?
Poruczniku Paeng.
Pójdę jutro do stolarni.
Proszę mi na to pozwolić. Naprawdę nic mi nie jest. Przyrzekam.
Weź to.
Świr chyba się przeziębił.
Śliwy zakwitły.
Miała przyjść wiosna.
Okłamali mnie.
Niektórzy mówią, że w więzieniu...
lepiej spędzić zimę niż lato.
Co to za różnica?
Moja ukochana córka...
Nawet nie mogę jej zobaczyć.
Boże, proszę, niech operacja So-ry się uda.
Oby jej nie bolało.
Tak bardzo tęsknię, So-ra.
Ludzie tu próbują spać.
Nawet po pijaku tyle gada.
Przepraszam.
Hej.
Zimno ci?
Tak.
Zawiń się porządnie.
Jadłeś kolację?
Znowu tylko zupę?
Dupku.
Dziękuję, bardzo dziękuję.
- Dziękuję. - Idź spać.
SKRZYDŁO 2 MONITORING
Podróżowałem wszystkimi drogami
A przede wszystkim
Zrobiłem to po swojemu
Tak, były chwile Pewnie o tym wiesz
Kiedy brałem więcej Niż mogłem udźwignąć
Ale przez to wszystko Kiedy czułem wątpliwości
Po prostu się ich pozbywałem
Doświadczyłem wszystkiego Nie dałem się złamać
I zrobiłem to po swojemu
Hej, dupku!
Daj nam spać!
Baseballista Je-hyeok Kim, który odsiaduje wyrok za czynną napaść,
ogłosił, że przechodzi na emeryturę.
Wczoraj po południu,
podczas wywiadu w Zakładzie Karnym Seobu,
ogłosił, że nie będzie już grał w baseball,
czym zszokował cały kraj.
Obejrzyjmy wywiad.
Rezygnuję z baseballu.
Prasa ma rację.
Mam kontuzję ramienia.
Jest dużo...
Nie ma jeszcze żadnych planów.
Przekażemy dokumenty, kiedy je przygotujemy.
Dziękuję.
...a prawdopodobieństwo wyzdrowienia jest niskie.
Czemu wszyscy tak się przejmują odejściem gracza?
Je-hyeok Kim zniszczył wczorajszą imprezę.
- Tyle wydaliśmy. - Kapitanie Na.
Jesteśmy trzeci pod względem najczęściej wyszukiwanych fraz.
Pierwszy jest Je-hyeok Kim, druga – jego emerytura,
a trzeci – Zakład Karny Seobu. Boże.
Odbierajcie wszystkie telefony. Bierzemy każdy wywiad.
Powinieneś też udawać, że jesteś wewnętrzną wtyką,
i zdradzić kilka informacji o jego życiu w więzieniu.
Cholera. A przy okazji zostańmy najlepszym
zakładem karnym!
Zakład Karny Seobu! Tak!
NACZELNIK YONG-CHUL KIM
Przyjaciele Kima, członkowie klubu Nexen
i inni baseballiści nic nie wiedzieli
o jego planach rezygnacji z gry.
Nie ukrywają, że są wstrząśnięci.
Nieważne, jak ciężko było, nigdy się nie poddawał.
Zawsze dawał z siebie wszystko.
Chyba dlatego to tak traumatyczna wiadomość.
DLACZEGO JE-HYEOK KIM TO FENIKS?
Zakład Karny Seobu nie wydał oficjalnego oświadczenia
w sprawie niespodziewanej deklaracji.
Prosiliśmy o komentarz klub,
ale powiedziano nam, że sami jeszcze nie rozmawiali z Kimem.
Oświadczenie Je-hyeok Kima
wywołało chaos w klubie, wśród innych graczy i fanów baseballu.
To szokująca wiadomość.
Większość fanów ma nadzieję, że Je-hyeok Kim jeszcze zmieni zdanie.
Ale przyczyny odejścia, o których mówił,
wskazują na to, że jest to raczej mało prawdopodobne.
Jesteś jak cieknący kran.
Jak kran.
Co tu robisz?
A jak myślisz?
Twój brat mnie przysłał.
Wiedział, że będziesz płakać,
więc przysłał mnie,
żebym ci coś przekazał.
„Do mojej kochanej siostry Je-hee.
To nie twoja wina.
Ponieważ to nie twoja wina...
Ponieważ to zupełnie nie twoja wina...
nie płacz.
Nie obwiniaj się.
Ja, twój starszy brat...
zrobiłbym dokładnie to samo
jeszcze raz.
Jak każdy brat.
Nigdy jeszcze...
tego nie mówiłem.
Siostrzyczko.
Uwielbiam cię...
i kocham”.
Co za idiota z tego Je-hyeoka.
Dba tylko o swój wizerunek.
Zapomniałem o czymś?
Lista życzeń Je-hyeoka
Wyśpij się. Zjedz żeberka.
Wypij cappuccino. Powiedz Je-hee, że to nie jej wina.
Koszmarny charakter pisma.
I ortografia.
Napisy: Arianna Sugier